Guano-doorslag kent twee vormen: de eerste wordt veroorzaakt door de ophoping van guano op het isolatoroppervlak. Omdat guano echter door een isolerende paraplu in meerdere segmenten wordt gescheiden, is de kans op directe doorslag zeer klein. De tweede vorm is het wegglijden van de guano-isolatie in de directe omgeving. De directe kern leidt tot een kortsluiting tussen de bovenste en onderste isolatielaag, waardoor er geen guano-sporen op de isolatie achterblijven. Dit is de belangrijkste vorm van guano-doorslag. Na succesvolle simulaties van het doorslagfenomeen van guano op isolatieplaten, heeft de afdeling Elektrotechniek van de Tsinghua Universiteit het doorslagmechanisme en de omstandigheden van guano-doorslag bestudeerd. Hieruit is geconcludeerd dat het moment waarop guano valt de elektrische veldverdeling rond de isolator verstoort, waardoor een luchtspleetdoorslag in het guanokanaal aan de bovenzijde van de isolatie ontstaat, met als gevolg doorslag van de isolator. Neem bijvoorbeeld een synthetische 110 kV-transmissie met een diameter van 55 cm, die beschermd moet worden door een guano-paraplu. Houd er tegelijkertijd rekening mee dat de vogelpoep door de wind in een parabool naar beneden valt. In de praktijk wordt het dwarsbalkgebied bovenop de toren beschouwd als de sleutel tot vogelwering, met een hoek van 30-45° ten opzichte van de isolatiestreng als basispunt en de hoek tussen beide zijden. Ten tweede moet de dichtheid van de vogeldoorns een bepaalde waarde hebben, zodat de vogels de beschermingszone volledig "afsluiten".

Bij technische toepassingen, vanwege het complexe type mast, kunnen sommige belangrijke gebieden voor vogelbescherming over het hoofd worden gezien, wat kan leiden tot abnormale schade door vogels. De vogelpinnen boven de isolator van de driefasige kabel zijn wel geïnstalleerd, maar de vogelpinnen op de grondmast boven de zijkabel ontbreken, waardoor er een verborgen probleem ontstaat dat tot storingen kan leiden.